YouTube içerik üreticisi Kane Parsons’ın kısa videolarından doğan Backrooms, bir mobilya mağazasından sızan ışığın insanları sonsuz odalar ve koridorlardan oluşan klostrofobik bir dünyaya hapsetmesini anlatıyor. Ancak film, arka odaları yalnızca fiziksel bir korku mekânı olarak kullanmıyor.

Başarısızlık duygusuyla yaşayan Clark ile çocukluk travmalarını bastıran Mary, bu dünyada geçmişleri ve olmak istedikleri kişilerle yüzleşmek zorunda kalıyor. Soluk sarı ışıklarla çevrili mağaza ve ofis koridorları, karakterlerin bilinçaltının yanı sıra insanları farklı biçimlerde sınırlandıran düzeni de temsil ediyor.

Finale doğru temposunu kaybetse de Backrooms, asıl korkunun sonsuz koridorlarda kaybolmak değil, geçmişten çıkış yolu bulamamak olabileceğini etkili biçimde gösteriyor mu?