Sinemadaki yapay zekâ karakterleri ne kadar gelişmiş olursa olsun, çoğu hikâyede insanlara ait bir şeyin peşinden gidiyor. Sevilmek, özgür olmak, anlaşılmak veya kendi kararlarını vermek istiyorlar.

Her filmindeki Samantha duygusal bir bağ kurarken Blade Runner’daki replikantlar anılarının ve hayatlarının gerçekliğini sorguluyor. İnsanların ürettiği makinelerin sonunda yine insan olmayı istemesi ilginç bir çelişki oluşturuyor.

İnsanlaşmak yerine makine olarak kalmayı seçen yapay zekâ karakterleri bu tartışmayı daha da genişletebilir.