Gabriel García Márquez’in eserinden uyarlanan Yüzyıllık Yalnızlık, gerçek ile hayalin birbirinden kolayca ayrılamadığı bir dünya kuruyor.

Macondo’da olağanüstü olayların gündelik hayatın doğal bir parçası gibi karşılanması, hikâyenin büyülü atmosferinin temelini oluşturuyor. Zamanın düz bir çizgide ilerlememesi, isimlerin ve yaşananların farklı kuşaklarda yeniden ortaya çıkması da Buendía Ailesinin geçmişiyle geleceğini birbirine bağlıyor.

Mekânlar, renkler, doğa olayları ve karakterlerin kabullenişi; büyülü gerçekçiliği yalnızca görsel bir gösteri olmaktan çıkararak hikâyenin diline dönüştürüyor.